Biz Kimiz Kadınız: Yazılarım

Yazılarım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Hafta sonu kitabını yarıda bıraktığım için sonunu merak ettiğim filme gittim:))) Kitap hakkında çok güzel yorumlar okumama rağmen bir türlü tamamlayamadım okumayı. Oysa ki hiç sevmem yarım bırakmayı. Bu yüzden filmine gittim. Ama filmi de pek beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Vasat bir film olmuş.

Başrolde ki Will Traynor(Sam Claflin) çok yakışıklı ve asil. Açlık Oyunları filmlerinden tanıyoruz kendisini. Rolüne de çok yakışmış.Ama rolünün hakkını vermiş diyemem. Sürekli gülümser bir yüz ifadesi var ve bu yüzden acı çeken bir insan rolünü çok iyi yapamamış. Kız için ehhh işte diyebilirim. Aslında rolünün hakkını vermiş ama role yakıştığı konusunda emin değilim. Film boyunca kaşlarının her bir bölümünü nasıl o kadar oynatabildiğini merak ettim. Kaşlarını o kadar oynattığı için olsa gerek biraz yapmacık olmuş mimikler.

Kitabı yarısına kadar okuduğum kadarıyla kitapta duygular çok iyi anlatılıyor ama filmde aynı performansı göremedim ben. Yani bir ara(ki neredeyse filmin sonlarına gelmiştik) dedim ki "bunlar birbirlerine aşık olmuyorlar herhalde, sanırım arkadaşlık bağı oluyor aralarında". O dereceydi yani.

Filmin konusuna gelirsek; Will Traynor zengin, başarılı ve hareketli bir hayat sürerken geçirdiği bir trafik kazası sonucu neredeyse boynundan aşağısı felç kalıyor. Louisa Clark'ın çalıştığı kafe kapanınca iş ararken Will'e bakıcı arandığı ilanıyla karşılaşıyor ve yolları böyle kesişiyor. Will'in ailesi çok zengin, şatoda oturuyorlar. Bakıcısı var, Louisa daha çok arkadaşlık etmek amaçlı işe alınıyor. Önceleri neredeyse hiç iletişim kurmuyorlar ama zamanla yakınlaşıyorlar. Ama beklenmedik bir sonu var. Söylemeyeceğim tabiki.

Film boyunca yemyeşil İngiltere manzaraları çok güzeldi. Görsel olarak çok güzeldi. Ama sinemada izlemek gereksizmiş. Yani filmden çıkarken öyle düşündüm.

YAZININ DEVAMI

Anasayfa Psikoloji&Kişisel Gelişim Yazılarım Yorum

Salı Notları

YAZAR : kadriye Salı, Mayıs 17, 2016

YAZININ DEVAMI

chucky Çocuklu Hayat korku korkun seni hapseder korkunun ecele faydası yok mizah slender man Yazılarım

Korku ve Mizah

YAZAR : kadriye Cuma, Mayıs 13, 2016

8 yaşındaki kızım geçenlerde gözleri korkuyla açılmış bir şekilde yanıma geldi. "Anne, ben Slender Man'den çok korkuyorum" dedi. Ben de "o kim ki kızım?" dedim. Başladı anlatmaya. İşte bu Slender Man denilen arkadaş bembeyaz bir yüzü olan, upuzun ve yüzünde göz,ağız,burun vb.... hiçbir şey olmayan birisi ve youtube videolarını izlediğinizde sizde korkuyorsunuz yeminlen:)))

Youtube videolarında anlatılanlara göre tarih boyunca zaman zaman ortaya çıkmış(yani en az 150 yaşında olması gerek) ve çocukları kaçırıp öldürdüğü söyleniyormuş. Benim kıza okuldaki arkadaşları söylemiş o da youtube'dan araştırmış. Aslında internette filtrelerimiz var ama bunu filtrelememişler sanırım:(( Ben yemek hazırlarken izlemiş , koşarak yanıma geldi. Önce "yeni trend bu mu Ezgiciğim, geçen hafta Chucky'den korkuyordun" dedim. "Yaa anne yaaa . Ama bu gerçeeeeek" dedi. Sonra bana videolarını izletti biraz . Ben "izlemeyelim , sende izleme, gerçek değil , bak filmi çekilmiş ondan sahneler bunlar" dedim . Sonra bana gece uyuduktan sonra geldiğini, çocukları kaçırdığını anlattı. Bende ona "yaaa normal bir saatte gelse ya. Birlikte çay falan içerdik, sohbet ederdik" dediğimde inanamaz gözlerle baktı ama benim korkmayıp espiri yapmam hoşuna gitti ve dayanamayıp gülümsedi.

Ben çocuklarım korktuğunda onlara sarılıp korktukları şeyle dalga geçiyorum.(asılsız anlamsız korkularda). Bakıyorlar ki en güvendikleri insan rahat, onlarda rahatlıyorlar. Korkularının derecesine göre tekrar tekrar rahatlamaya ihtiyaç duysalar da korkunun anlamsız olduğunu fark edince artık sormamaya başlıyorlar. Herkesin korkuyla bir mücadele şekli vardır. Benimki mizah. Korktuğum şeyin komik ve saçma yönlerini görmeye çalışırım. Gülebildiğiniz zaman korkmaya devam edemiyorsunuz. Haaa birde "eve hırsız girerse anne ne yaparsın "sorusu var Ezgi'nin. "Ya senden çok güçlüyse hırsız" Ona da diyorum ki "yavrusuna dokunulan anne ormanda 10 kaplan gücündedir bebeğim" diyorum.Hepimizin korkuyla baş etme şekilleri farklı olabilir. Siz neler yapıyorsunuz korktuğunuzda?

YAZININ DEVAMI

aşkın istilası beyin dalgası değiştirme kendine yardım kişisel gelişim kişisel gelişim kitapları metin hara metin hara kitabı psikoloji Yazılarım yol

Aşkın İstilası- YOL Kitabı

YAZAR : kadriye Salı, Mayıs 10, 2016

Son zamanlarda en faydalı bulduğum, en sevdiğim kitap "Yol" kitabı oldu. Aslında daha önce(1 yıl kadar önce) D&R ziyaretlerimizden birisinde elime alıp , biraz inceleyip bırakmıştım. Açıkçası "inanırsak olur benceeee:))))" ye indirgenmiş bir kişisel gelişim kitabı olduğunu düşünmüştüm. Sonra bu kitapla yollarımız nasıl tekrar kesişti hatırlamıyorum ama Youtube videolarında Metin Hara'nın bir konuşmasına denk gelmemdi sanırım. Sonra da neredeyse bütün videoları izledim ve ondan sonra "kitabı almalıyım" dedim. Çünkü anlattıkları hoşuma gitti. Bizim toplumumuzda insanlar meslekleri dışında başka şeyler yaptıklarında çok eleştiriliyorlar. Metin Hara'da bir fizyoterapist. Psikoloji ile ne ilgisi var vb.... gibi çok eleştirilmiş. Ama ben bir insan faydalı bir şeyler yapıyorsa alkışlanmalı, takdir edilmeli, desteklenmeli diye düşünüyorum ve ayrıca tıpla alakalı bir mesleğiniz varsa zaten yani insan ise konu bütünüyle ele alınmalı bence. Yani mesleği de çok uzak değil . İyileşme bütünüyle iyileşmedir. Ayrıca lisans mezunu olan herkes yetkin midir? ayrı bir tartışma konusu.

Kitapta ne anlatıyor biraz ondan bahsedeyim. İlk bölümde beyin dalgalarımızdan bahsediyor ve nefes egzersizleriyle beyin dalgalarımızı nasıl değiştiririz ve neden değiştirmeliyiz gibi konuları anlatıyor. Beta beyin dalgasında sürekli kalmamızın bizi hasta ettiğini söylüyor. Ve aslında hasta olmanın vücudumuzun bizi uyarmak için kullandığı bir yöntem olduğunu söylüyor(ki bende aynı şekilde düşünürüm ve danışanlarıma hastalıkların altındaki sebepleri iyileştirmemiz gerektiğini söylerim)

Kitapta en beğendiğim şey okuyan herkesin uygulayabileceği kolay egzersizler olması. Bir eğitim alıyormuş gibi oluyorsunuz kitabı okurken ki böyle kitapları çok severim ben. Yani size kimse yardım edemez, eğer siz hazır değilseniz. Dünyanın en iyi doktoru, danışmanı vb.... ne olursa olsun siz iyileşmeye hazır değilseniz sizi iyileştiremez.

Metin Hara'da kitabında aynı benim cümlelerimi söylüyor sanki(gerçi aklın yolu birdir) .Diyor ki "hastalık yoktur, hasta vardır". Bende hep buna inanmışımdır ve tıpta hastalıkları kategorize ederek tedavi etmeye çalışmanın tedavinin başarılı olmasını olumsuz etkilediğini düşünürüm.

Kitapta vücudumuzdaki çakralar ve çakralarımızı nasıl dengelememiz gerektiğine dair egzersizler de var. Doğu tıbbı ve hastalıkların tedavisi, şifa verme, hastalıklaın psikolojik nedenleri gibi konularda çok güzel işlenmiş.

Yani demem o ki tavsiye ediyorum. Fayda görebileceğiniz bir kitap. Boş vaatler vermiyor, uygulanabilir teknikler öğretiyor.

Görüşmek üzere.......

YAZININ DEVAMI

değer duygusu izmirin kızları izmirli kızlar kadın erkek eşitliği kadın hakları özgüven Psikoloji&Kişisel Gelişim Yazılarım

İzmir'in Kızları Değil Erkekleri Farklı

YAZAR : kadriye Pazartesi, Mayıs 02, 2016

YAZININ DEVAMI

doğum günü şarkısı doğumgünü şarkısı doğumgününe göre şarkı Yazılarım

Doğum Tarihinizi Girin Şarkınızı Bulun

YAZAR : kadriye Cuma, Nisan 15, 2016

YAZININ DEVAMI

burçlar burçlara göre yaşlar değişim gözler kalbin aynasıdır insan davranışları insan doğası kimseyi değiştiremezsin Psikoloji&Kişisel Gelişim Yazılarım yüzünde ne varsa

Cuma Seçmeler

YAZAR : kadriye Cuma, Nisan 15, 2016

YAZININ DEVAMI

bugün ne giysem Dedikodu her gün aynı şeyi giyen kadın kapsül gardrop kapsül gardrop ne demek kombin yapmak ne giysem neyle kombinlesem Psikoloji&Kişisel Gelişim Yazılarım Yorum

Bugün Ne Giysem? Matilda

YAZAR : kadriye Çarşamba, Nisan 13, 2016

Bu sabah yine gardrobun kapağını açıp "giyecek hiç bir şeyim yok" diye düşündüm. O sırada gardrop o kadar doluydu ki üzerime yıkılmasından korktum:))) Yani dolaplar dolusu giyeceğim var ve her sabah işe giderken aynı sorunu yaşıyorum.

Cuma günleri kızım okula serbest kıyafetle gidiyor. Kimsede bir şey demiyor, kıyafet serbestliği geldi ya geçen yıl o yüzden giyme diyen yok. Geçen cuma günü dolabını açıp yaklaşık yarım saat ne giyeceğini düşünüp benimle konuştu. Hatta 1-2 tane deneyip beğenmeyip çıkarttı. Bilmeyenler için söyleyeyim kızım daha 8 yaşında. Eşim sürekli "hadi kızım işe geç kalıyorum sende okula geç kalıyorsun" şeklinde uyarsa da "ne giyeceğimi düşünüyorum baba 1 saniye bekler misin?" cevabını verdi. Allahtan sadece cuma günleri serbest giyiniyor, bir de haftanın her günü giyinse halimizi düşünemiyorum. Eşim de (teknik adam) bu konuyla ilgili izlediği bir belgeselde kadınların hayatının 3 yılını "ne giyeceğim" diye düşünerek geçirdiğini izlemiş. Ezgi'ye döndü dedi ki; Bu çalışma sanırım 18 yaş ve üzeri bayanlarda yapılmıştır. Sen 10 yıl önce başladın bunu düşünmeye. Bu hesaba göre senin hayatının çok daha uzun bir kısmı ne giyeceğini düşünmekle geçecek". Eşim tam matematik zeka bir adamdır(laf aramızda ben ona Androit diyorum; veriyi ver çıktıyı al) Yani hesapla desek hesaplardı da biz demedik:))))

Yani demem o ki arkadaşlar biz kadınlar hayatımızın büyük bir kısmını ne giyeceğimizi düşünerek heba ediyoruz. Son zamanlarda "kapsül gardrop" trendini duymuşsunuzdur. Duymadıysanız benden duyun o zaman:))) Kapsül gardrop bir sezon giyebileceğiniz(bazı sitelerde haftalıkta yapıyorlar) 30-40 parça kıyafet belirleyip kombinleyerek sadece bunları giymek. Daha sonra kapsül gardrop trendini de anlatan bir yazı yazarım isterseniz. Konumuza dönecek olursak aslında kıyafet seçimlerimize bakıldığında ya çok sevdiğimiz kıyafetleri ya da basic denilen kombinleri sürekli giydiğimizi, tercih ettiğimizi görmüşler. Buradan yola çıkılmış bir uygulama. Aslında çok mantıklı.

Geçen yıl bu zamanlar bir bayanın 3 yıldır işe aynı kıyafetle gittiğini okudum bir gazetede. Sanki imkansızmış gibi "yok canım daha neler?" dedim ama sonra da "sanki imkansız mı" diye düşündüm. New York'ta ünlü bir reklam ajansında çalışan sanat yönetmeni Matilda Kahl üç yıldır işe giderken aynı şeyleri giyiyormuş. "Zamanımı ve enerjimi kıyafetlere harcamak istemedim" demiş Harpeers Bazaar dergisine yazdığı makalede ve tabi sosyal medyanın en çok konuşulanı olmuş bir anda.

Katıldığı bir toplantıda erkeklerin kıyafet sorunu yaşamadıklarını düşünmüş bir gün ve radikal bir karar almış. İşinin yaratıcılık gerektirdiğini, bir de giyim konusuna kafa yormak istemediğini, verimli olmak istediğini düşünmüş ve her zaman giyebileceği kıyafet arayışına girmiş. Sonra fotoğrafta üzerinde gördüğünüz beyaz bluzdan 15 tane(bazıları uzun kollu) ve siyah pantolondan 6 tane almış ve 3 yıldır sadece bunları giyiyormuş üniforma gibi. Çok takdir ettim ben kendisini. Kararı epey radikal, ha deyince yapılamaz belki ama kapsül gardrop veya kıyafetlerde sadeleşmeye gidilebilir diye düşünüyorum.

Aslında gerçekten de zaman kaybı ve israf bu kıyafet meselesi. Bu mesele derin mesele:), belki de o kadar da derin değildir ne dersiniz?

YAZININ DEVAMI