ÇOCUK EĞİTİMİ



10 yorum:

  1. Kadriye Merhaba,

    Çocuklara bağırmamak tercih elbette ama et-kan ve sinirden oluşan ebeveynler Türkiye gibi random ve güvenilmez şartlarda yaşayınca o kadar mükemmel olamıyor sanıyorum.Dayak asla ama arada bağırdığım olur ne yalan söyleyeyim.Hani ergenlik sonrasını kast ediyorum:fısıldamak bi işe yaramıyo :))

    Ama ne okulda ne çevrede birilerinin çocuklarıma bağırmasına,azarlamasına izin veriyom mu?

    Haayııırrrr...kıyameti kopartırım!

    Sevgiler

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Ah Kadriye
      Hani derler ya hocanın dediğini yap yaptığını yapma diye. Bende de durum tam olarak böyle. Teoride zehir gibi pratik sallanmakta. Ben de bağırıyorum tabiki kimse mükemmel olamaz. Ama doğru bilgiyi paylaşmak gerek.Sevgiler.....

      Sil
  2. Günümüz de bir çok anne veya baba ne yazık ki çocuğu kendi haline bırakıyor çocuğun eline tablet , telefon veya bilgisayar veriyorlar çocukla ilgilenmiyorlar bunun sonucunda da çocuk sevgiden uzak büyüyor.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Çok doğru söylüyorsun Gökhan. Birbirimizi uyarmalı, farkındalık sağlamalıyız bu yüzden.

      Sil
  3. Siniri alınmış olmak gerek ama pek yapabildiğimi söyleyemem. Ciyak ciyak geziyorum. Zaten bizimkiler benim sesimin desibeli artmadıkça dikkate almıyorlar, fısıltı mısıltı mümkün değil..

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Alemsin Handan:))))) Kelimelerin kifayetsiz kaldığı gibi sesin desibeli de kifayetsiz kalıyor kesinlikle:)

      Sil
  4. yaşasın bilinçli ebeveyn!

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Keşke seyhan keşke olabilsek ama çabalıyoruz bu da bir şeydir.

      Sil
  5. Yazıyı ilgiyle okudum gerçekten ne kadar faydalı bir paylaşım. Çocuk bakma, psikolojik olarak sağlıklı yetiştirmek anne babalar için bir vazifedir. Herkese bu görevi layığıyla yapmak nasip olsun.Bu arada bende blog dayanışma etkinliğini destekliyorum. Sevgilerimle

    YanıtlayınSil

Blogger tarafından desteklenmektedir.