3 yıl kadar önce bir akşam işten çıkınca ayaklarımı sürüye sürüye üye olduğum spor salonuna gittim. Giderken sürekli kendime "hadi bebişim bitiğinde çok iyi hissedeceksin" diyordum ki motive olayım:)))Bana verilen programdaki hareketleri yaptıktan sonra, saat geç olmasına, eve geç kalıyor olmama rağmen  grup yoga dersini denemeye karar verdim. Çünkü 1 saatlik spor hala iyi hissetmemi sağlayamamıştı. İlk yoga denememdi. Ancak sonrasında defalarca yoga yapmış biri olarak söyleyebilirim ki ilk dersim en iyisiydi.

Bilmem eğitmenden kaynaklandı, bilmem benim o an çok ihtiyacım vardı ama ilk ders bana harika hissettirmişti. Hocanın yumuşak sesini, güzel müziği ve hoş kokuyu hatırlıyorum şu an düşündüğümde. Hoca, "neremizde sıkıntı hissediyorsak oraya nefesimizi göndermemizi" söyledi. Karnım ağrıyordu o anda benim ve oraya nefesimi gönderdim. Açıkçası çok anlamlı bulmadan yaptım ama müthiş iyi geldi. "Bundan sonra hep katılırım" dedim ama bir daha aynı hocayla hiç bir derse katılamadım. Karnımın ağrısının geçtiğini söylemiş miydim?

Bu deneyimden sonra düşündüm ki gün içerisinde geriliyoruz ve kendimizin , vücudumuzun farkında olmuyoruz. Sadece nefesimize odaklanmak, hiç bir şey düşünmeden öylece yatmak ve ya oturmak bile yeterli aslında daha dingin olabilmek için. 

Son zamanlarda pilates hocamız da ders bittikten sonra 5 dakika kadar meditasyon yaptırmaya başladı bize. Dersin bitmesini iple çekiyordum, o son 5 dakika için. Ödül gibi oluyordu o 5 dakikalık meditasyon. 

Aslında evde 5-10 dakika meditasyon yapabilsek bize çok iyi gelecek ama nedense yapamıyoruz. Bir de meditasyonu dini bir ritüel sananlar var. Zaten yıllarca bu düşüncenin esiri olarak uzak kaldık meditasyondan, yogadan. Ancak insana iyi gelen bir şey illa ki dinle, inançla ilgili olmak zorunda değil.  Amaç sadece ruh-zihin-beden dengesini sağlamak. 

Egzersiz ve meditasyonu vücudumuza borçluyuz bence. Bedenimizi, zihnimizi ve ruhumuzu dengeye getirmek için. 

İnsanlar meditasyon ve yoganın dini bir ritüel olduğuna inanmaya devam ederek faydalarından mahrum kalabilirler. Kendi bilecekleri iş. Ama ben kalmak istemiyorum. Herkese de tavsiye ediyorum. En azından bir deneyin bence, sevmezseniz bir daha yapmazsınız o kadar basit.

Şu aralar resmen başlıktaki gibi hissediyorum kendimi. Herkes benim paramı istiyor:) Şimdi anlatınca sizde bana hak vereceksiniz ve aslında öyle olduğunu fark edeceksiniz. Cumartesi günü CNN Türk'te yayınlanan Gündem Özel programının sadeleşmekle ilgili bölümünü izledim. Programda öğretim üyesi Uğur BATI'nın konuşması beni tüylerimden diken diken etti. Kendisi reklamcılık alanında uzman ve bizi reklamlarla nasıl kandırdıklarını anlattı. Mesela o isim vermedi ama ben verebilirim:) İkea markasının uyguladığı reklam satış taktiklerinden bahsetti. "İkea'nın otoparkından girdiğiniz anda size bir satış deneyimi sunar. Zaten otoparkının olması başlı başına bir satış stratejisidir. Sonrasında hemen girişte çocuğunuzu bırakabileceğiniz bir oyun parkı vardır. Alışveriş yaparken çocuğunuzun size engel olmaması için:) Sonra bir girişi ve bir çıkışı vardır. Yani girdiğiniz zaman bütün reyonları görmeden çıkamazsınız. Alışverişlerin %50'si planlanmamış, duygusal alımlardır ve burada onlar hedeflenir(mesela çalışma masası almaya gidip ayna, fotoğraf çerçevesi, peçetelik, askılık vb.... alıp çıktığım çok oldu benim:)). Sonrasında aslında fabrikasyon bir mağaza olmasına rağmen tasarladıkları ürünlerin üzerine tasarımcının resmini koyarlar. Çünkü insanlar farklı olmak, onlar için özel tasarlanmış şeyleri kullanmak isterler ve bu fotoğrafını koyma da bir stratejidir" gibi bir sürü şey anlattı. O sırada sunucu Deniz Bayramoğlu araya girerek "öyle bir anlatıyorsunuz ki kendimi bir bilgisayar oyununda etrafımda bir sürü canavar var, bende  hayatta kalmaya çalışıyorum gibi hissettim"dedi. Aynen bende öyle hissettim gerçekten. Uğur BATI'da "evet kesinlikle"dedi.

Özlem DENİZMEN de vardı programda ki bence sadeleşme konusuyla çok alakalı bir bayan. "Bankalar para satar, nasıl ki fırıncı ekmek, mobilyacı koltuk satar bankaların ürünü de paradır ve onu satmaya çalışır" dedi. Yani bankalara bu gözle bakmamızı söyledi.

Ertesi gün yani bu programı izlediğimin ertesinde "Transandantal Meditasyon Semineri"ne katıldım. Tanıtım Semineri'ymiş sözde ama seminer boyunca transandantal meditasyonun faydalarını anlattı ki ben zaten internetten hepsini okumuştum. Nasıl yapıldığına dair hiç bir şey söylemedi. Eğer öğrenmek istiyorsak 1000 TL kurs ücreti ve ödeme koşulları hakkında bilgi verdi. Transandantal Meditasyonun  toplum için çok faydalı olduğunu ve bir toplumun %1'i bile yapsa o toplumda suç oranlarının azaldığını söyledi. E o zaman neden parayla öğretiyorsun arkadaşım? demezler mi adama. Demedi kimse ama içlerinden düşündüklerine eminim. Ben de kendime acayip kızdım. "Pazar günümü ziyan ettim, o kadar mesafe katedip reklam dinlemek için gelmişim" dedim kendime. 

Farkında mısınız son zamanlarda bu eğitimler çok arttı. Resmen sektör oldular ve korkunç paralar talep ediyorlar. Paranızı istiyorlar sadece paranızı:) Eğitim falan hikaye.

Ama ben son zamanlarda çok temkinliyim ki sürekli öyle davranmamız gerekiyor. Çünkü her yerden satış hileleri, taktikler, stratejiler bombalar halinde üzerimize yağıyor. Birini püskürtüyorsunuz, diğeri geliyor ve sonu gelmiyor. Gerçekten bir bilgisayar oyununda canavarlarla çevrili gibiyiz tek farkla, bu canavarlar paranızı yemek istiyorlar. 

Son olarak alışveriş yaparken satıcıların (özellikle bayan oluyor) yanıma gelip beni taciz etmesini, sonrasında eğer almazsam agresifleşip "ne oldu hannnnfendi?" diyerek hesap sormasını "beğenmedim" dediğimde tacizin dozunu arttırıp "nesini beğenmediniz" demesini aşırı derecede itici buluyorum. Bazı insanların maalesef bu baskıyla alışveriş yaptıklarını görüyorum ve üzülüyorum. Yapmayın alışveriş , kızsınlar, sinirlensinler, almak zorunda değilsiniz. Biz satışçıları mutlu etmekle yükümlü değiliz.

Her zaman uyanık olmak zorundayız, herkesin gözü bizim cüzdanımızda çünkü:)))))