Başak Kablan: "Burun deliklerim orantısız, saçlarım kötü, hızlı konuşuyorum, ses tonum kötü, ya da artık nasıl dersen hepsi için özür dilerim"

Daha öncede bahsetmiştim Başak Kablan'dan. Kendisi youtuber ve çok iyi bir gözlemci, iyi bir hikaye anlatıcısı. Ben anlatsam bunları anlatırdım diyorum bazen bazen de yok yaaa bu kadar iyi anlatamazdım ben" diyorum. Yani çok başarılı bir anlatım ve konu harika.

Hangimiz doğarken fiziksel özelliklerimizi seçtik? Peki hiç bir dahlimiz olmayan fiziksel özelliklerimiz yüzünden neden sorumlu tutuluyoruz? Birini fiziksel olarak çirkin ya da farklı diye yargılama hakkını nereden buluyoruz? Yargılarken yaptığımız zorbalığın farkında mıyız? Farkındaysak neden yapmaya devam ediyoruz? Yoksa biz sadist miyiz? Videoyu izlerken düşündüğüm şeylerden bir kısmını paylaştım sizlerle. Bakalım siz ne düşüneceksiniz?

Ayrıca minimalist yaşam, paramızı tasarruf etme, reklamların gerçek yüzü gibi videoları, filmi, dizi önerisi videolarını da çok seviyorum. Onlar da tavsiye olunur.

İsminizi seviyor musunuz? Ya da isminizin anlamının sizin kişilik özelliklerinizle uyumlu olduğunu düşünüyor musunuz? Bir düşünün bakalım. Eskiler bir bebeğe isim koyduklarında eğer çocuk hasta olursa "isim ağır geldi" der ismini değiştirirlermiş. İsmi taşıyamamak diye de bir şey var yani, çok ilginç değil mi?

Online anket sitesi Tellwut'ta 2013 yılında yapılan "İsminizi seviyor musunuz?" anketine katılanların %73'ü "evet" demiş. Yani genel olarak insanlar ismini seviyor diyebiliriz. Sürekli duyduğumuz için alışkanlıkta olabilir tabi. Bir de dünyada duymaktan en çok hoşlandığımız şey kendi ismimizmiş, biliyor muydunuz? 

Geçen yıl ABD'de yayımlanan Kişilik ve Sosyal Psikoloji Dergisi'nde yer alan bir araştırmada, araştırmacılar insanların fotoğraflarını deneklerin önüne koyarak  4 kişilik olası isim listesinden, fotoğraftakilerin adını tahmin etmelerini istemişler. Denekler tahminlerinde yüzde 38 oranında başarıya ulaşmış. (Matematiksel olarak yüzde 25 tutturma şansları vardı). Araştırmacılar buna benzer diğer çalışmalarda da benzer sonuçlar buldu. 

Kişilik ve Sosyal Psikoloji Dergisi'nde State University of New York akademisyenleri tarafından 2002'de yayınlanan bir başka araştırma ise insanların kendi isimlerine benzeyen yerlerde oturduklarını ve benzer isimli meslekleri olduğunu iddia ediyor. Mesela Louis isimli kişilerin St. Louis'de herhangi birinden daha çok oturduklarını söylüyorlar.  Aynı araştırmada Dennis ve Denise'lerin daha çok dişçi (dentist) olduğu savunuluyor. 

İncognito isimli çok satan bir kitapta okumuştum. Kendi isminizde bulunan harfleri içeren isimli partner seçme olasılığınız çok yüksekmiş. Yani isminizde geçen en az 2-3 harf eşinizde ya da sevgilinizin isminde de geçiyormuş. Bakın bakalım sizinki öyle mi?

1948 yılında Harvard Üniversitesi'nde iki profesör, son zamanlarda mezun olmuş kişilerin isimlerinin akademik performansları üzerinde herhangi bir etkisi olup olmadığına bakarak 3 bin 320 erkekle ilgili bir çalışma yayınladı. Sıra dışı isimleri olan erkeklerin, daha yaygın isimlere sahip olanlardan daha fazla sigara içtikleri veya psikolojik nevroz belirtilerinin ortaya çıkma olasılıklarının daha yüksek olduğunu buldular. Nadir isimlerin, taşıyıcılarında olumsuz bir psikolojik etkiye sahip olduğu sonucu çıkarılabilir.  Ama  aksi görüşler de ortaya çıktı. 1984'te, psikolog Debra Crisp ve meslektaşları, daha yaygın isimlerin daha çok beğenilmesine rağmen bir kişinin eğitim başarısı üzerinde hiçbir etkisi olmadığını söyledi. Eğitim başarısı bir yana, 2004'te yapılan bir araştırmada Chicago ve Boston gazetelerinde yer alan ilanlara 5 bin başvuru yapıldığı ve  daha çok beyazlarla özdeşleşen isimlerin siyahlara oranla yüzde 50 fazla geri dönüş aldığını buldular. Aslında bu durum tüm dünyada aynı.  Mesela, 2006'da Stockholm Üniversitesi'nde   yapılan araştırmada, Slav, Asyalı ya da Afrikalı isimleri İsveççe isimlerle karşılaştırdı. Araştırmaya göre, yeni isimler alan göçmenler, diğerlerinden ortalama yüzde 26 daha fazla kazanç elde ettiler. İsimler tüm dünyada olduğu gibi İsveç'te de yoruma açıktı. 

Friedrich Nietzsche ne demiş: Doğrular ve yanlışlar yoktur, sadece yorumlar vardır.

Bayılıyorum yaratıcı capslere. Zeka karşısında şapka çıkarmak lazım:)))

Bizim de oğlumla tam capslik bir olayımız oldu ama ekran görüntüsü almayı unutmuşum maalesef:(

Bir gün Arda birlikte kurabiye yapmak istedi. Bende eksik malzemeleri marketten gidip alırsa (hiç sevmez markete gitmeyi) yapabileceğimizi söyledim. Elinde malzeme listesi yazan tarif yani telefonuyla markete gitti. Oradan bana mesaj attı "anne evde silme tuz var mı?" Tarifte 1 çay kaşığı silme tuz yazıyormuş:))))

Bir kaç tane komik ve zekice caps paylaşalım o zaman.

Bu örnekler çoğaltılabilir aslında. Türk tipi tıp mesela "böğrüne yel girmiştir". "Çatlaktır o kırık olsa duramazsın"........

Aslında tehlikeli konular. Her an kavga çıkabilir.

Oğlum bunu kız kardeşine sürekli söylüyor "unutursam sakın beni uyarma bak , döverim" diyor:))))

Eeee ne yapalım anayız biz. Deli gibi sevmek ruhumuzda var:)))

Valla ben babaya hak verdim:)))

Sabah sabah bu haberi okuyunca yine kadın olarak birbirimize ne kadar karşı olduğumuzu düşündüm. Resmen ezmek, eleştirmek için fırsat arıyoruz. Sosyal medyada ünlüleri eleştirenler aslında yüz yüze gelseler asla söyleyemeyecekleri şeyleri fütursuzca söylüyorlar. Ve aslında bir insanı ne kadar mutsuz edebileceklerini düşünmüyorlar. Belki de düşünüp bundan zevk alıyorlar. Sonuçta herkes kendi penceresinden bakar hayata. Ve penceresinin toz kir içinde olduğunu fark etmeyenler baktıkları her yeri tozlu, kirli görür. Buse Terim'e ne denmiş bilmiyorum ama yazık cevap vermek zorunda hissetmiş kendini. Henüz 50 günlük anne olan Buse Terim, fiziğini eleştirenlere sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımla yanıt vermiş.

İşte cevabı:

"Bugün saçımdaki ilk beyazı gördükten sonra biraz size içimi dökmek istedim. Burada var olmaya başladığım günden beri fiziksel görüntüm hakkında yorum yapanlara kısaca bir son 3 senemi özetlemek istiyorum.

26 yaşında yani bundan 2 sene önce ilk kızımı doğurdum, onu 6 ay emzirdim, tam büyütme safhasına geçmişken yeniden hamile olduğumu öğrendim, sil baştan henüz hormonlarım kendini toparlamamışken aynı yola yeniden girdim.

Hamilelik uzaktan çok eğlenceli gözükse de bir kadın için tamamen değişim demektir. Ben bu değişimi 1 sene arayla iki kez yaşadım. İkinci kızımı 50 gün önce kucağıma aldım, şu anda onu da emziriyorum.

Sizin için uzaktan çok şahane gözüken o hayatımın içerisinde bir yandan kendi kurduğum işimi yürütmeye, benimle birlikte çalışan 10 tane genç arkadaşım için para kazanmaya ve üretmeye çalışıyorum.

Elbette bana yardım edenler var ama 28 yaşında bu kadar yakın iki çocuk annesi olmak ve bu süreçte hep ayakta kalıp hem evimi, hem işimi, hem çocuklarımı hem de tüm hayatımı idare etmek hiç kolay olmuyor bazen. Biz kadınların hayat boyu omuzlarında taşıdığı yükler hep ağır değil mi zaten?