Belki sosyal medyada sizde rastlamışsınızdır, ben bir kaç farklı yerde rastladım. Sizlerle de paylaşmak istedim, ben hak verdim  şahsen ama hak versekte değiştiremedikten sonra bir anlamı yok.

"GÜLÜMSEYEREK OKUDUM🙂🙂🙂

Eskiden kadın olmak daha kolaydı.

Kadınlar sadece evde olur, yemek yapar, çocuk bakarlardı.

Sadece, eşinin geliri düşükse kadın çalışırdı ve çalışan kadına acınırdı.

Kadın çalışıyorsa, evine bakamayacağı düşünülürdü.

Zaten kadın bekarken çalışıyor idiyse bile evlenince evinin kadını olurdu.

90'lı yıllara gelindiğinde kadın sadece evde olmak istemedi, artık çalışmak, ekonomik olarak özgürleşmek istiyordu.

Önce üniversite okumaya, sonra çalışmaya başladı.

Bu kadının hoşuna gitmişti.

Çalışıyor, istedigi gibi harcıyor, geziyordu.

Artık çalışan kadın evli olmak değil bekar olup gününü gün etmek istiyordu.

Yaşasın özgürlük...

Çalışan kadın artık işkolik olmuştu.

Çalışıyor ve yükseliyordu.

Zirveye ulaşmıştı.

Birçok şirkette önce orta kademe, sonra üst kademe yönetici kadın oldu.

Doksanların sonuna gelindiğinde şirketler yalniz ve işkolik 30lu yaşlarında kadinlarla doluydu..

Bu çalışan kadına yetmedi, çıtayı biraz daha yükseltti.

Artık hem evli hem de başarılı çalışan kadın olmalıydı.

Çalışan kadın etrafına bakındı. Başarılı, paralı koca adayları gözden geçirildi..

Adaylardan kel, şişman ve kısa boylu olanlar hemen elendi.

İnce ruhlu, şaraptan anlayan, 14 Subat'ta müthiş sürprizler yapabilen, kimsenin bilmediği yerlerde başbaşa tatillere götüren, yaşamayı seven ve bol bol espiri yapanlar hemen kapışıldı.

Yurt dışından gelinlikler getirtildi. Otellerde muhteşem düğünler yapılıp, Maldivler'e ya da Bali'ye balayına gidildi.

Balayından sonra çalışan kadın hızla iş başı yaptı.

Gündüzleri toplantıdan toplantıya koştururken artık akşam yemeğini de düşünmeye başlamıştı.

Akşam ne yenmeli, nereye gidilmeli, eşinin gömlekleri, pantolonları ütülü mü, kıyafetleri kuru temizlemeciye gitti mi geldi mi?

Marketten alınacakların listesini çıkar, iş çıkışı git al, eve gel, akşam yemeğini hazırla....

Çalışan kadın artık mutluydu. Gece yatağı sıcacıktı. Üzülünce derdini paylaşan, hastalanınca ona bakan, ağlayınca destek olacak bir omuza, göz yaşlarını silecek şefkatli ellere sahipti.

15 saat koşturmak kadına vız geliyordu.

Etraf bu şekilde koşuşturan, ev ile iş arası çift vardiya çalışan kadınla doluydu.

 

Zaman geçiyordu. Çalışan kadın 35 ine yaklaşıyordu.

Biyolojik saati  "bebek, bebek"  diye uyarı vermeye başladı.

Evet çalışan kadın hemen çığlıklar atmaya başladı "Bebek de yaparım kariyer de" diye...

Çalışan kadınlar hemen sosyetik kadın doğumcuların randevularını doldurdular.

Çalışan kadınlar ajandalarına ve islerinin temposuna uygun zamanı seçip hemen mikro enjeksiyonla bebek yapmaya başladılar.

1-2 ay sonra güzel haberler sırayla gelmeye başladı.  Çalışan kadınlar hamileydiler.

Çalışan kadın hem hamile, hem güzel olmak istedi.

Hemen diyetisyenlere koşulup, özel hamile diyetleri alındı, bol bol kivi yenmeye başlandı.

Eskisi gibi tatlı, turşu, börek, Erik aşerilmiyor, karpuz, kivi ve mango isteniyordu gecenin bir yarısı eşlerden.

Çalışan kadın çocuğunu eski usul büyütmeyecekti.

Hemen onlarca hamilelik, bebek büyütme kitapları alındı, bir çok internet sitesine üye olundu, Yoga ve Anne-baba kurslarına yazılındı.

Çalışan hamile kadın artık gün gün takip ediyordu bebeğinin gelişimini.

Bugün 43. gün, bebeğim üzüm tanesi gibi... 59. gün, parmakları oluştu... 89. gün, bugün ilk defa hıçkırdı... 210 uncu günden sonra artık bebeğin matematik zekasının artması için Mozart dinletilecek....

Sonunda mutlu gün geldi.

Çalışan kadın artık anneydi.

3-4 aylık izinden sonra çalışan kadın öldürücü diyetlerle zayıflayarak incecik bir şekilde işbaşı yapmıştı.

Artık başarılı bir yönetici, iyi bir eş ve Anne olarak 24 saat çalışıyordu.

Bebek büyüdükçe, sosyalleşmesi için çalışan kadın cumartesilerini çocuğuna ayırdı.

Artık tüm anneler topluca etkinliklere katılmaya başladılar. Yaş günü partileri,  tiyatrolar, piyano dersleri, basketbol, tenis ve yüzme kurslarının biri bitiyor, diğeri başlıyordu.

 

Çalışan kadına bu da yetmedi. Artık hem çalışıyor, hem iyi bir eş olmaya gayret ediyor hem de annelik yapıyordu.

Çalışan Kadın çıtayı bir kez daha yükseltti.

O artık evinde katkısız, sağlıklı ekmekler, reçeller yapmalı, organik gıdalarla, vitamini bol sebze yemekleri hazırlamalı, çocuğuna ve eşine özel günlerde pastalar yapabilmeli, bu pastaları çok güzel süsleyebilmeliydi.

Bütün çalışan kadınlar yemek yapma kurslarına koşmaya başladılar.

Evlerine ekmek yapma makinaları aldılar.

Toplantı aralarında birbirlerine yemek tarifleri vermeye başladılar.

"Dün nefis bir çavdarlı ekmek yaptım, istersen tarifini vereyim"

"Ben de hafta sonu harika bir pasta yaptım. Evdekiler bayıldı. Bir akşam gelin de size de yapayım".

Bakalım çalışan kadın bundan sonra çıtasını nereye yükseltecek?

Gelelim erkeğe...

Bu süreç içerisinde çalışan erkek ise çıtasını hiç yükseltmedi.

80'lerde, 90'larda ve 2000'lerde hep TV izliyor, bir şeyler içiyor ve maça gidiyordu...".

Yorum sizin:)))

Kitaplar, masallar, filmler, toplum hep kadına "bir kurtarıcı bul" der. Tek başına kadın güçsüzdür ancak bir erkekle var olabilir. Pamuk Prensesi bir Prens gelir öperek hayatını kurtarır. Kül Kedisi'ni yine bir Prens kurtarır üvey anne ve kızlarının zulmünden. Filmlerde de aynı şeyler var hep. Kadına verilen mesaj "kadın tek başına güçlü değildir, olmamalıdır da zaten, anne olana kadar tehlike arz eden bir varlıktır, bir kocası olmalıdır, ancak anne olduktan sonra kutsaldır". 

Yukarıdaki gazete haberini instagram da paylaştıktan sonra bir arkadaşım yorum yazmış. "Sırf bu yüzden kızıma klasik masallar yerine kendi çocukluğumu anlattım. Ara sıra klasik masal anlattığımda "bunlar gerçek hayatta olmayan şeyler" diye açıklama yaptım" demiş yorumunda. Ben yıllar sonra fark ettim mesela bu  mesajı verdiklerini. Farkında olmak en büyük adımdır değişimde.
Anneler fark ederse fark yaratır. Kadın öğrenirse çocuğuna öğretir ve cehaleti sadece kadını eğitmekle yenebiliriz.
Sonuç olarak bir prense ihtiyacın yok Ey Türk Kadını... Eğitime, motivasyona ve uyanık olmaya ihtiyacın var.