Azra Kohen'in Pi kitabından bir alıntı :
"Eski bir inanışa göre, kişi dünyadaki yolculuğunu tamamlandığında cennet ve Cehennem arasında kendini bir ayna karşısında bulurmuş. Bu ayna o kişinin , dünya da geçirdiği süre boyunca, her konuda olabileceği, ulaşabileceği en yüksek potansiyeli sunarmış ona ve ruh, olabileceği o en iyi versiyonuyla,  olmayı seçtiği versiyonu arasındaki farkı öyle netlikle görürmüş ki aynada, olabilecekken olmadığı şeylerin, yani doldurmadığı potansiyelinin pişmanlığı içine işlermiş . İşte o pişmanlık ruhun cehennemiymiş.......".

Sarı Lira Gibi Ömrümüz...
Yaşamak değil bizi bu telaş öldürecek, 
Sevdiğimizle doyasıya bir sohbet bile edemedik biz, 
Gözümüz saatte söyleştik hep, yarışır gibi çalıştık. Hep yetişilecek bir yerler vardı, 
Aranacak adamlar, yapılacak işler, 
Bir sonraki günün telaşı,
Bir öncekinin terine bulaştı,
Başkalarının hayatı bizimkini aştı,
Kör karanlıkta çalar saat sesi,
Kuşluk vakti kızarmış ekmek kokusu,
Veya yavuklu busesi ile uyanma düşlerini,
Hababam erteledik,
20 li yaşlardan 30 lara kurduk saatin alarmını. 30 lardan 40 lara, sonra 50 lere
Öyle yanlış kurgulanmış ki hayat,
Kuşlukta uyuma imkanı sunduğunda size,
Artık uyku girmez oluyor gözlerinize,
Doyasıya söyleşmek, telaşsız yaşayabilme
İmkânına kavuştuğunuzda,
Söyleşecek kimsecikler kalmıyor yanınızda...
Özenle yarına sakladığınız bir sarı lira gibi ömrünüz,
Vakti gelip te sandıktan çıkarttığınızda,
Birde bakıyorsunuz ki
Tedavülden kalkmış,,,,
Ertelenmiş Zamanlarda ÖDÜNÇ HAYATLAR yaşayanlara...
"Oysa bütün ölümler zamansızdır..."

Kendini geçecek bir öğrenci yetiştirmek her yiğidin harcı değil malesef .