Geçtiğimiz hafta sonu benim için yoğun ve keyifliydi. Yoğun olmayı , insanlarla olmayı seviyorum genelde ama bazen de sakinlik istiyorum . Gezmek yorucu bir eylem, komşu teyzem "yorgunluğun adını gezme koymuşlar" derdi.

Çocuklar küçükken gezmek zor oluyordu ama gene de gezmekten vazgeçmezdim ben. Laf aramızda benim annemde böyle:)))) Anasına bak kızını al boşuna dememişler. Gezmeyince hasta olanlar grubunun üyesiyim nacizane:))))

Çocuklar küçükken gezmeye gitmek aslında evin ne kadar güzel olduğunu anlamamı sağlardı. Ne kadar rahat ve konforlu olduğunu anlardım o zamanlar. Şimdi büyüdüler kendi kursları, ödevleri programları var:(  

30 Eylül - 1 Ekim Ankara Karum Çim Alanda Yaratan Kadınlar Festivali vardı. Üreten kadınlar standlarda ürünlerinin tanıtım ve satışını yapıyorlardı. Üreten insan mutludur , kendini gerçekleştirir. O yüzden kadınların üretmelerini , topluma karışmalarını çok önemserim ve destek olmaya çalışırım. Bir yerden başlamak lazım hanımlar , destek isterseniz her zaman destek olmaya çalışırım sonuç olarak "biz kimiz kadınız" dimi:)))

Ahşap oyuncak standı. Oğlum küçükken sağlıklı ahşap oyuncak aradığımızı hatırlıyorum ve bulamadığımızı:( Birlikte gittiğim arkadaşımın 6 aylık bebeği vardı ve onun için çok güzel şeyler aldı . Yeni nesil daha şanslı sanki:)))

Akşam da Winner İncek Hotel'de 90'lar partisi vardı. Yeşim Salkım, Metin - Eda Özülkü, Ferda Anıl Yarkın dörtlüsü bize nostalji yaşattılar ve çok keyifli bir akşam geçirdik. Defalarca söylediğim gibi insan ruhu hiç yaşlanmıyor, net:))))

Arkadaşımla ben de yaşsız kadınlar olmaya adayız:))))

Winner İncek Otel de ilk kez bir konsere katılıyorum ama kesinlikle son olmaz diye düşünüyorum çünkü mekan çok güzel düşünülmüş. Havalandırması, ısı ayarı falan çok iyiydi. Konfor düşünülerek yapılmış çok şey. 

90'lar ne güzel zamanlardı. Ben o dönem genç olduğum için demiyorum. Şarkılar daha kaliteli , sanatçılar da öyle. 

Bu gün size bir hikaye anlatmayı düşünüyorum ama uzun zaman önce okumuştum hatırımda kaldığı kadarıyla anlatacağım.

"Ailesinden farklı bir şehirde üniversite okuyan bir genç kız sınıfta kalır .Bu duruma babasının çok sinirleneceğini düşünerek "ne yapsam da bu haberi babama versem ve bana kızmasa" der ve bir yol bulur. Babasına telefon eder. "Babacığım nasılsın?"

Babası: "İyiyim kızım sen nasılsın"

Kız:"Daha iyiye gidiyorum"

Babası:"Ne oldu ki"

Kız:"Sorma babacığım kocam AIDS oldu onun tedavisiyle uğraşıyoruz"

Babası:"Ne? Sen evlendin mi? Ne kocası? Ne aids'i?"

Kız:"Ah evet babacığım zenci erkek arkadaşımdan hamile kalınca mecburen hemen evlendik. Size de haber veremedim"

Adamcağızın yüreği ağzına gelmiş bir şekilde "Ne hamile mi? Zenci erkek arkadaş mı?" der kekeleyerek.

Kız:"Evet babacığım ama damadınız Aids olduğu için bana ve bebeğe de bulaşmış olduğundan şüpheleniyorduk ama bizim test sonuçlarımız temiz çıktı Allahtan"

Babası ayakta durmakta zorluk çeker bir durumda "Ne diyorsun kızım? Aman Allahım biz seni oralara okumaya gönderdik sen neler yapıyorsun?" diye bağırmaya başlar.

Kız:" Babacığım seni daha fazla üzmeyeyim bu söylediklerimin hepsi yalan. Sadece sınıfta kaldım. Ama hayatta daha önemli ve kötü şeyler olduğunu sana anlatabilmek için böyle bir oyun oynadım"

Babası."Ohhh Allahım şükürler olsun! Neyse canın sağolsun kızım hiç önemli değil. Seneye geçersin sınıfını."

Yöntem nasıl ama? "

Şok şok şok 1 haftada 5 kilo verdiren diyet demeyeceğim tabi ki:))) 3 faydalı bitki ile zayıflamaya yardımcı bir çaydan bahsedeceğim. Zencefilin yağ yakıcı özelliğini hepimiz biliyoruz(bilmeyen var mı?:)) Tarçın'ın  kan şekerini ayarlama özelliğini sağır sultan bile biliyor artık. Karanfil'in de çok farklı faydaları var. Mesela benimde yeni öğrendiğim iştah kapatma özelliği bu karışımda işimize yarıyor.

 Malzemeler:

- 1 tatlı kaşığı zencefil (taze olması tercih sebebi)

- 1 tatlı kaşığı karanfil

- 1 kabuk tarçın

Önce 3 bardak suyu kaynatıp malzemeleri içine atıyoruz ve demlenmeye bırakıyoruz. Sonra her öğünden 1 saat kadar önce 1 bardak içiyoruz. Ve her zamanki gibi sadece bu karışıma güvenmeyip tatlı ve hamur işinden uzak durup hayatımıza sporu entegre ediyoruz. Sonra da bir bakıyoruz "aaaa çok zayıflamışız:)))"

İnşallah... Amin....

Sevgili Kahve Molası blogunun sahibi bugün uzun zamandır farkında olduğum ve kadınları bu konuda uyandırmaya çalıştığım bir konuda çok güzel bir yazı yazmış. Okumak isterseniz: http://kahvetelvesi-kahvemolasi.blogspot.com/2017/09/calisan-kadin-ozgur-mudur-bezgin-midir.html

Geçmiş zamanlarda kadınlar çamaşırı , bulaşığı ellerinde yıkar, soba yakarlar, ekmek yaparlarmış. Çocuklarına da bakarlarmış ve tabi en az 3-5 tane çocuk yaparlarmış. Ama sonra teknoloji ilerlemiş , kadınlar da okuyup iş sahibi olmaya başlamışlar. Artık elde çamaşır bulaşık yıkamıyorlarmış ama yemek yapma, çocuğa bakma konusunda aslında hayatlarında değişen pek bir şey yokmuş. Paraları varmış ama sorumlulukları hala çok ağırmış. Yani aslında geçmiş zamana göre daha fazla yükleri varmış artık ama paraları varmış . O yüzden her şeye katlanılırmış. Peki o parayı ne yapıyorlarmış. Benim sorumluluklarımda herhangi bir azalma olmadı o yüzden kazandığım para sadece benim diyerek kendilerine mi harcıyorlarmış? Tabi ki hayırmış. Öyle bir lüksleri yokmuş. (Sonra da bu kadınlar neden hep yorgun)

Yani o zaman kadın ya çalışsın ya da evde otursun mu diyorum? Tabi ki hayır. Öncelikle kadın yükünün ağır olduğunu bilsin, ekonomik özgürlüğü kesinlikle olsun ve kazandığı para üzerinde söz sahibi olabilsin. Fiziksel ve psikolojik tacize izin vermesin. Hayatın ve çocukların sorumluluğunun sadece ona ait olmadığını bilsin ve eşinle sorumluluklarını paylaşsın. Sadece senin görevin denmesine izin vermesin.



Yani erkeklerin işine geldiği gibi bir eşitliğe tahammül etmemiz, zaten hakkımız olan şeyleri lütufmuş gibi görmememiz gerek. Bu kadar sorumluluğu normal kabul etmemeliyiz.
İşin en önemli kısmı da bence kendimiz acı çektik diye gelecek nesillerinde çekmesine göz yummamalıyız. Yani yetiştirdiğimiz erkek çocuklarını hayatın sorumluluklarını paylaşmak gerektiği bilinciyle yetiştirmeliyiz. Karnını doyurmayı bir kadından beklememeyi öğretmeliyiz. Annesine ve sonrasında da eşine yardım eden, kendi ihtiyaçlarını giderebilen çocuklar yetiştirmeliyiz.

Yani "ey kadın uyan!" diyorum ben. Uyan ve haklarını koru, kendini savun. Uyan ki sana yapılmak istenen haksızlıkların farkında ol. Farkında olmak ilk ve en büyük adım. 

Cuma akşamı uzun zamandır ara verdiğimiz "sinema gecesi" yaptık. Kış geliyor, artık daha sık yaparız. Alırız patlamış mısırları ailecek film keyfi yaparız inşallah.

Aamir Khan filmlerini çok seviyorum. 3 Aptal, Yerdeki Yıldızlar ve son olarak ta bu filmine bayıldım. Zaten sanırım son zamanlarda "Aamir Khan yapıyorsa güzeldir" diye bir inanç oluştu gibi geliyor bana. Yani bende öyle düşünüyorum , sosyal medyada da bu yönde yazılar okuyorum.

Ailecek izlenecek film arayışınızda bence bu filmi ve bahsettiğim diğer iki filmi ilk sıralara koyabilirsiniz.

Dangal filminin konusuna gelirsek;  Mahavir Singh Phogat bir güreşçidir. Ancak maddi sebeplerden dolayı güreşi bırakmak zorunda kalmıştır. Tek hayali ülkesine bir altın madalya getirmektir ama bırakmak zorunda kalınca bu hayalini bir oğlu olunca gerçekleştirmeyi planlar. Ama "kul plan yapar tanrı gülermiş" , Phogat'ın 4 tane kızı olur. Her doğumdan sonra kız olduğunu öğrendiğinde büyük hayal kırıklığı yaşar ve en son hayalinden vazgeçer. Taaa ki bir gün 2 büyük kızı mahalledeki erkekleri dövene kadar:)  O anda kafasında bir ampul yanar ve kızlarını güreşçi yapmaya, kendisinin getiremediği altın madalyayı onların getireceğine inanmaya başlar. Her sabah 5'te kızlarını uyandırıp antreman yaptırır. Kızlar önceleri bu durumdan çok şikayet etseler de zamanla uyum sağlarlar. Hatta Hindistan da kız çocuklarının 14 yaşında evlenip yemek, temizlik yapmak, çocuk yapmak , çocuk bakmak dışında pek alternatifleri yoktur. Köyde herkes babalarıyla ve kızlarıyla dalga geçer ama bu Phogat'ı yıldırmaz.

Tam bir azim, disiplin ve kararlılık hikayesi. Çok ilham veren bir film. Gerçekten yaşanmış bir hikaye. Sonunda iki kızı da ülkelerine altın madalya getirirler ve bence en önemlisi bir sürü kıza ilham olurlar. Onlar başarılı oluncaya kadar kızlarını güreşçi yapmayı düşünmeyen babalar madalya aldıktan sonra güreşçi yapmaya çalışırlar kızlarını. Rol model olurlar.